Zazdrość, która przyćmiewa wszystko

Emocje i jeszcze raz emocje

Zła chwila. Niebezpieczni mężczyźni. Tom 3 to kolejna odsłona perypetii Blaire, córki barona narkotykowego, której postać już od trzech tomów tworzy K.N. Haner. Bohaterka, przedstawiana początkowo wyłącznie jako rozkapryszona i użalająca się nad sobą pannica, obecnie musi wejść w zupełnie nową rolę. Po przejęciu kokainowego imperium należy zachowywać się tak, jak zawód tego wymaga. Chociaż kobieta ma właśnie za sobą bardzo toksyczny związek, rzuca się w całości w wir pracy. Znajdzie mężczyznę, który z chęcią jej w tym pomoże. Oczywiście mając w tym swoje własne lisie zamiary.

Liam jest zafascynowany Blaire od kiedy tylko pamięta. Teraz, kiedy kobieta stoi na czele tak poważnej organizacji, zgłasza swoją chęć do pomocy, jednocześnie ucząc ją wszystkich zasad jej nowego zajęcia. Bohaterka jest mu wdzięczna, ufa mu i przede wszystkim odzyskuje wiarę w to, że nie wszyscy mężczyźni są tak podli i koszmarni jak jej mąż, Phix, od którego właśnie udało jej się uciec. Kiedy Liam stara się zrobić pierwsze kroki, które mogłyby sugerować, że ich znajomość jest czymś więcej niż platoniczną relacją, pojawia się rzeczony małżonek, który natychmiast żąda jej powrotu. Z zahukaną Blaire sprzed kilku lat pewnie by się to udało. Z szefową takiego biznesu nie będzie już tak łatwo.

Krok pierwszy – manipulacja


Phix doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że zna wszystkie słabe punkty swojej żony i postanawia każdy z nich wykorzystać. Sztuczki nie mają już takiego odzewu jak kiedyś, w dodatku stają się przewidywalne, przez co jego podejście do samej relacji nie jest już tak reżimowe, a Blaire aż tak się go nie boi. Bohater postanawia zagrać inaczej, wyciągając broń, z której jeszcze nie korzystał, czyli emocje. Te, chociaż podobają się kobiecie, to budzą więcej podejrzeń niż jego techniki manipulacji. Z jednej strony nic nie stoi na przeszkodzie, by spróbować jeszcze raz. Z drugiej Blaire dopiero co odzyskała władzę nad sobą i własnym życiem. Nie chce po raz kolejny oddawać jej w czyjeś ręce.

Bohaterowie są świetnie skrojeni, zwłaszcza ich skrajna relacja. Nie do końca możemy być pewni, czy się kochają, czy nienawidzą, czy chcą być ze sobą, czy pragną nigdy więcej nie zobaczyć się w tym samym miejscu. Ich decyzje nie do końca są dla nas klarowne, a motywacje nie zawsze uzależnione od tego, czy ich podejście do siebie ma im zagwarantować szczęście. W końcu oboje są w stanie się przyznać, że tego właśnie chcą. Tylko nie do końca wiedzą, jak to osiągnąć.